Popularność ogrzewania podłogowego związana jest z oszczędnościami energetycznymi oraz przyja-
znym rozkładem ciepła w pomieszczeniach, zgodnym z fizjologicznymi potrzebami człowieka. Dobrze ocieplone budynki i prawidłowo wykonana instalacja sprawiają, że coraz więcej osób decyduje się na ogrzewanie płaszczyznowe.
Wodne ogrzewanie podłogowe zalicza się do ogrzewania akumulacyjnego niskotemperaturowego. Pozwala to na zastosowanie, jako źródła ciepła, wysokosprawnych kotłów gazowych, również kon-
densacyjnych, a także niekonwencjonalnych urządzeń, jak pompa ciepła.

Decydując się na system ogrzewania podłogowego, należy dokładnie wykonać jego projekt. Ilość ciepła oddawanego przez podłogę zależeć będzie od temperatury zasilania, średnicy rur i sposobu ich umieszczenia. Projektant powinien ustalić także rozmieszczenie szczelin dylatacyjnych, oraz za-
projektować strefy brzegowe (znajdują się przy ścianach z dużym przeszkleniem, wyjściach na taras lub balkon).

Jak zbudowany jest system ogrzewania podłogowego?
System wodnego ogrzewania podłogowego zbudowany jest z:

• rur grzewczych,
• izolacji cieplnej i przeciwwilgociowej,
• warstwy jastrychu rozprowadzającej ciepło,
• elementów mocowań rur,
• rozdzielacza z systemem regulacji,
• materiałów dylatacyjnych i kompensujących rozszerzanie podłogi.

Woda, która podgrzewana jest w kotle trafia do rozdzielacza. Z tego miejsca rozprowadzana jest systemem rurek umieszczonych w podłodze. Ich początki i końce połączone są z rozdzielaczem. Cie-
pła woda krążąca w rurach oddaje ciepło do warstwy jastrychowej, dalej przez posadzkę i podłogę do otoczenia.

rury miedziane

rury z polibutylenu

rury warstwowe

Jakie rury?
Rury powinny być wykonane z materiału zapewniającego trwałość insta-
lacji. Muszą być przystosowane do pracy w temperaturze do 70°C i ciś-
nienia do 0,3 MPa. Muszą być również szczelne na dyfuzję tlenu, który może powodować korozję stalowych elementów instalacji. Do wykonania ogrzewania podłogowego stosuje się rury z tworzywa z barierą antydy-
fuzyjną, wielowarstwowe z wkładką aluminiową lub miedziane.
Najczęściej używane są przewody z polibutylenu oraz polietylenu siecio-
wanego. Materiał, z którego wykonane są rury musi być elastyczny, by nie powodował trudności w montażu. Średnica przewodów używanych do ogrzewania podłogowego to 12, 14, 16, 17, 22 mm. Rury produkowane są w zwojach różnej długości. Długości przewodów powinny być tak do-
brane, by pętle układane były z jednego odcinka.                                        

Źródłem ciepła mogą być kotły gazowe, olejowe, elektryczne, a także pompy ciepła czy kolektory słoneczne.

Jak wyznaczyć moc grzejnika podłogowego?
Moc grzejnika dobiera się na podstawie zapotrzebowania na ciepło. Jed-
nostkowe zapotrzebowanie na ciepło oblicza się, dzieląc normatywne za-
potrzebowanie na ciepło i wentylację przez powierzchnię, która ma być ogrzana. Przyjmuje się, że optymalne zapotrzebowanie na ciepło wynosi dla łazienek i przedsionków 120-150W/m2, a 80-100W/m2 dla pozosta-
łych pomieszczeń. 
 
Przygotowanie podłoża i właściwa izolacja
Podłoże, na którym układane będą przewody wodne, musi być równe, czyste i suche. W pomieszczeniu powinny być już wykonane pozostałe instalacje, takie jak sanitarna i elektryczna. Przed ułożeniem systemu rur, należy na podłożu wykonać izolację cieplną. Układa się ją bezpośrednio na posadzce, a jej rodzaj
i grubość zależy od wymagań cieplnych budynków. Izolacja musi zapewnić odpowiednią ilość ciepła przepływającego w dół. Jako materiał izolacyjny stosuje się styropian, płyty poliuretanowe, wełnę mineralną lub keramzyt.